Jamie Cullum - Don't stop the music

De zeer muzikale Jamie Cullum bracht in november zijn vijfde studio-album uit, The Pursuit getiteld. Wederom verkent hij de grens tussen pop en jazz. De gebroken klank van zijn stem benadrukt de rafelige timing, vooral in het nummer Don't stop the music, naar het origineel van Rihanna uit 2007, waar dan weer Wanna be startin' something van Michael Jackson in is verwerkt.

En zo evolueert de muziek. Cullum bewondert Rihanna, dus dat is mede de reden geweest om dit nummer te coveren. Zijn interpretatie is lui, slepend, en indringend.

Trijntje Oosterhuis - Human Nature

Naar aanleiding van het overlijden van Michael Jackson dook Trijntje haar eigen studio in, achter haar huis, samen met gitarist Leonardo Amuedo. Dat levert een zeer integere muzikale interpretatie op van nummers van Jackson: Never can say goodbye. Het album is klein, sympathiek en duidelijk uit liefde en gevoel voor de muziek gemaakt.

Human Nature springt eruit. Dit nummer, oorspronkelijk geschreven door Steve Porcaro van Toto, is in de zeer basale uitvoering van Trijntje misschien nog wel intiemer dan het origineel. Haar versie straalt dezelfde achteloze, zweverige sfeer uit. Zeker een cover die iets toevoegt aan het origineel, maar dat doet eigenlijk het hele album.

Liesbeth List - Wie mij lief heeft

Soms is een enkele zin genoeg om een album aan te schaffen. "wie mij lief heeft, laat mij los / maar wie mij kent, houdt me vast". De tekst is van Stef Bos. Het nummer is te vinden op het meest recente album van Liesbeth List, Verloren en gewonnen getiteld.

Jasper Erkens - Crazy

Hij komt uit België, is (nog maar net) 17 jaar en beheerst elk woord dat hij zingt en elke gitaar-aanslag die hij voortbrengt. Een muzikaal wonderkind, Jasper Erkens.

Wende Snijders - Roses in June

Wende in het Engels? Na haar voornamelijk Franstalige albums is nu het volledig Engelstalige album uit, No. 9 getiteld. Hoewel het verfrissend is om te beluisteren hoe Wende een andere weg inslaat dan het Franse chanson, lijkt het er toch op dat de Franse taal voor haar een scherper instrument is om haar gevoel mee te fileren. Ook in haar clubtour is ze duidelijk zoekende naar vorm - de inhoud is er, groots en meeslepend. Maar tijdens haar optredens (in ieder geval in Nijmegen waar ze op 12 november jl. stond) is ze wat onwennig aan het aftasten hoe ze haar liedjes nog ruiger, rauwer, losser kan maken dan in haar eerdere theatertour.

De single Roses in June is een nummer dat zich moeilijk kwalificeren laat. Het heeft wat van Anouk-rock, maar ook invloeden van het kabbelende tempo van Ilse de Lange en is uiteindelijk even indringend als Nina Simone. Met ferme mokerslagen zet Wende haar leven naar haar eigen hand.

Sting - Soul cake

Kerstalbums zijn uit, winteralbums zijn in. Sting doet aan die rage mee met If on a winter's night, maar weet ook meteen een muzikale buiten-categorie op te tuigen. Sting schotelt een album voor met allerlei muzikale invloeden, vooral veel middeleeuws-keltisch. Zo ook het nummer Soul cake, dat de 'soul cake' bezingt die traditioneel op all-souls-day (2 november) wordt gemaakt om de doden te herdenken. Het lied is een moderne vertaling van een middeleeuws versje dat kinderen op all-souls-day voordroegen. Door al die sfeervolle ingredienten, bijeengehouden door de warme stem van Sting (die inmiddels wat mooie roestige randjes vertoont) is dit een Sfeervol Nummer, met een grote "S" - van Sting.

Michael Buble - Cry me a river

Een jazz-klassieker uit de jaren '50, terug te vinden op het nieuwe album van Michael Buble, Crazy love. Het gaat dan om het nummer Cry me a river dat oorspronkelijk in 1953 door Arthur Hamilton werd geschreven voor Ella Fitzgerald. Het is sindsdien door tientallen artiesten uitgebracht. Michael Buble is er op magistrale wijze in geslaagd om het nummer op te blazen, uit te vergroten en er een bombastische golf van muziek van te maken. Het koper danst als schuimkoppen op het water en Buble surft er met een vaardige timing tussendoor.